ديديم از اهل چلهء تنگه‌رود « 1 » كه مكّاريها از آن راه عبور ولكيج و اردبيل و غيره مىنمودند و صداى هاىهوى كلى مىآيند ، تا اينكه به منتهاى راه اله‌شيكر رسيديم . در آنجا [ كه ] بر اصل جاده متصل مىشود ، ديديم به قرار دويست نفر اهالى قريهء بوطه‌سر و تنگه‌رود و خولملى « 2 » با كمال شادى و خرمى و با كف‌زنان به طرف ولكيج و برصوب نمين مىروند ، از آن جمله كه پدرم ، كربلايى قربان ، بوده باشد ، با ايشان همراه است . وقت ملاقات همديگر ، پدرم و همچنين محبّان و دوستان براى ماها ابراز كردند و تقرير نمودند كه آقا محمد شاه را در ولايت قراباغ كشته‌اند و مير مصطفى خان با قشون فراوان از راه آپور « 3 » رفت به سر آقا عبدل به قريهء نمين . ماها هم از اين راه مىرويم ، چون كه قبل از آن يك دفعه قشون آقا عبدل به رسم شبيخون آمده بودند بوطه‌سر را آتش زدند ، مال منهوبهء ايشان را غارت نموده بودند . از آن جمله ، خانهء اينجانب را سوختند و يك رأس « 4 » ماده گاو خوبى داشتيم ، آن « 5 » را با لحاف و دوشك و ساير ما يحتاج خانه‌ام غارت كرده ، بردند و اينجانب آن وقت با معه پدرم فرار نموديم به طرف لنكران به نزد خان جنت مكان . ديديم خان جنت مكان با قشون به تنبيه « 6 » قشون آقا عبدل مىآيد . در اثناى راه ، يعنى در شاه آغاجى « 7 » به او دچار شديم ؛ عرض حال خودمان را عرض حضور معدلت دستور نموديم . خان جنت مكان به پدرم فرمودند : پيرمرد برگرد ، انشاءالله خدا اگر بر آقاى شما فرصت بدهد ، عوضش يكى بر صد از ايشان براى شما خواهم گفت . لذا وعدهء التفات رسيده بود . لذا ما هم با پدرم ، كربلايى قربان ، رفتيم به صوب نمين . رفتيم ديديم آنچه جماعت ولكيج فتنه جوها تماما متفق گشته ، قلعهء نمين [ را ] حصن حصار محكم كرده‌اند . با خان جنت مكان دعوا [ و ] مجادله مىكنند و خان جنت مكان در مقابل ايشان ، يعنى در طرف قريهء خانگاكهنه « 8 » با قشون خود فرود آمده ، كم‌كم به مجادله مىپردازد ، يعنى للّه الحمد خان

--> ( 1 ) . روستايى به نام تنگه‌رود هم‌اكنون از توابع آستاراى شمالى است . ( 2 ) . از توابع لنكران . ( 3 ) . روستايى از توابع لنكران . ( 4 ) . در نسخه « يكرءس » . ( 5 ) . در نسخه « او » . ( 6 ) . در نسخه « تنبيهه » . ( 7 ) . در نسخه « آقاجى » . روستايى در اطراف آستاراى شمالى . ( 8 ) . روستايى از توابع نمين كه از جادهء آستارا - اردبيل دو كيلومتر فاصله دارد .